ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ κ. ΑΝΘΙΜΟΥ

Πρώτη δημοσίευσις 28/11/2011  

Διαβάζοντας κανείς το κατωτέρω άρθρο, εάν δεν γνώριζε τον συντάκτη του, θα νόμιζε ότι προέρχεται από κάποιον πολιτικάντη,  βασικό στέλεχος της παρούσης κυβερνήσεως, ή κάποιου πιστού θιασώτη του βρώμικου αυτού πολιτικού και κοινωνικού κατεστημένου, που στόχο έχουν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους πολίτες, αποπροσανατολίζοντάς τους από την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα και τα όσα δεινά ήλθαν, έρχονται και θα έλθουν στον Ελληνικό λαό, αλλά και σ΄ολόκληρο τον κόσμο.

Και όμως, τα κατωτέρω εγγράφησαν μετά λόγου γνώσεως από έναν "αγωνιστήν", "μπροστάρην" και "πατριώτην" κληρικόν, τον Δεσπότην της Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμον.

Και βέβαια, όπως λέει και ο Λαός μας, «όταν έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς»...
Όταν έχεις τέτοιους "ποιμένες" να φυλάνε τα πρόβατα, τότε τι τους θέλεις τους λύκους;...

Είναι να «απορεί» κανείς, πώς είναι δυνατόν ένας «έλληνας ορθόδοξος ιεράρχης» να λέει δημόσια και απροκάλυπτα τέτοια λόγια και μάλιστα εν μέσῳ τέτοιας μεγάλης, γενικής κρίσης και σε τόσο δύσκολους καιρούς.

Τι να πρωτοθαυμάσει και τι να πρωτοπεί κανείς για όλα όσα γράφει ο κ. Άνθιμος, σχετικά με τα όσα συμβαίνουν τελευταία στην χιλιοβασανισμένη και χιλιοπροδομένη Πατρίδα μας.

Βέβαια η ταπεινότης μου, (εἀν και τα έχει ξαναπεί πολλές φορές στο παρελθόν, βλέπε: 1. Ανοικτή επιστολή π. Μαξίμου  ΖΗΤΕΙΤΕ ΓΝΗΣΙΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ   2.  Ομολογία Πίστεως και Διακοπή Κοινωνίας π. Μαξίμου  καί άλλα πολλά)  επειδή γνωρίζει πολύ καλά, εδώ και πολλά χρόνια, πρόσωπα και πράγματα από το εκκλησιαστικό περιβάλλον, καθώς και όλους σχεδόν τους Δεσποτάδες της Εκκλησίας της Ελλάδος, δεν είχε ούτε έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι πρόκειται στην συντριπτική τους πλειοψηφία, για ανθρώπους κενόδοξους, φιλόδοξους, φιλάργυρους, ανήθικους, αδιάφορους, βολεμένους, προδότες και εγκάθετους.
Γι΄αυτό και χρόνια τώρα τα γράφω, τα λέω και τα φωνάζω παντού.

Σε ομιλίες, κηρύγματα, συνεντεύξεις, διαλέξεις, σε έντυπα, περιοδικά, εφημερίδες και τηλεοπτικές εκπομπές.
Και φυσικά, αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους, που δέχομαι εδώ και πολλά χρόνια ένα μεγάλο και απηνή διωγμό και πόλεμο, με διώξεις, κυνηγητό, κατηγορίες και διάφορες συκοφαντίες.

Δεν πειράζει. Δόξα τω Θεώ!
«Μακάριοί εστε όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξουσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ΄υμών ψευδόμενοι ένεκεν εμού. χαίρετε και αγαλλιάσθε ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς...». (Ματθ. ε΄, 11-12)

 
Δεν μου προξενεί λοιπόν, καμμία εντύπωση, το γιατί γράφουν και λένε αυτά και άλλα πολλά, ούτε γιατί τηρούν σιγή ιχθύος για όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες δεκαετίες και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στην Πατρίδα μας.
Και για τα θέματα της Πίστεως και τα Εθνικά, αλλά και για διάφορα άλλα κοινωνικά θέματα και προβλήματα που μαστίζουν, ταλαιπωρούν και βασανίζουν τον Ελληνικό Λαό μας.

Από τον πρώτο τῃ τάξει  Αρχιερέαν, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και τους άλλους Πατριάρχες και τις περι αυτών συνόδους, μέχρι τον Αρχιεπίσκοπον της Ελλάδος κ. Ιερώνυμο (τον συνώνυμο της σιωπής) και την περί αυτού Ιεραρχία.

Και ενώ θα έπρεπε όλοι αυτοί, οι φύσει  και θέσει «πνευματικοί» ταγοί και φρουροί της Ορθοδοξίας, να προστατεύουν πάση θυσία την Εκκλησία του Χριστού, την Ιερά Παρακαταθήκη Του και το ποίμνιό Του, αυτοί την προδίδουν και την παραδίδουν οι ίδιοι στους εχθρούς μας!

Ενώ θα έπρεπε να υψώνουν πάντοτε την φωνή και το ανάστημά τους, για να πολεμούν τους ποικιλώνυμους εχθρούς της Εκκλησίας του Χριστού και να υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια της Πίστεως και της Πατρίδος μας, αυτοί σιωπούν και αδιαφορούν!

Ενώ θα έπρεπε να θυσιάζονται, όπως έχουν χρέος και καθήκον ως αληθινοί ποιμένες για το ποίμνιό τους, αυτοί κατασπαράζουν οι ίδιοι τα πρόβατά τους!

Ενώ θα έπρεπε να βοηθούν και να στηρίζουν, ουσιαστικά, τους πιστούς και τον λαό, δίδοντας λύση σε όλα τα προβλήματά τους, πρωτίστως βέβαια στά πνευματικά, αυτοί όχι μόνον αδιαφορούν και δεν κάνουν απολύτως τίποτε, απ΄όλα τα ανωτέρω, αλλά ταυτόχρονα  καθησυχάζουν, αποκοιμίζουν, παραπλανούν και παραμυθιάζουν τους πιστούς και τον λαό για τα όσα φοβερά συμβαίνουν, αλλά και για τα όσα τρομερά έρχονται, προκειμένου να τους αφήσουν ανέτοιμους και κοιμωμένους και να τους παραδώσουν δεμένους χειροπόδαρα στους διάφορους εχθρούς μας και στον Παγκόσμιο Δικτάτορα, τον Αντίχριστον, που σύντομα έρχεται.

Δυστυχώς, αυτός είναι ο σκοτεινός και βρώμικος ρόλος όλων αυτών των προδοτών «αρχιερέων», εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.
Αλλά και αυτοί βέβαια, οι λίγες εξαιρέσεις, δεν απαλλάσονται καθόλου από την μεγάλη αυτή ευθύνη της προδοσίας, ακόμη και εάν διαφωνούν ή δεν συμμετέχουν σε όλα αυτά που κάνουν οι «άγιοι» συνοδικοί και συλλειτουργοί τους αδελφοί, αφού σιωπηρά αποδέχονται όλα αυτά, δεν ομολογούν την αλήθεια, ούτε τους καταγγέλουν στον ορθόδοξο ελληνικό λαό, αλλά και ούτε κάνουν απολύτως τίποτε για να ανατρέψουν την νοσηρά αυτή κατάσταση, είτε επειδή φοβούνται, είτε επειδή είναι κατώτεροι των περιστάσεων, είτε επειδή δεν θέλουν να χάσουν την καρέκλα τους και άλλα πολλά οφέλη.
(Βέβαια έν τινι μέτρω και βαθμώ, τα ίδια περίπου ισχύουν και για τους περισσοτέρους κληρικούς, εγγάμους και αγάμους!)

Έτσι λοιπόν, από κοινού και οι μεν και οι δε, συνεχίζουν να κάθονται γερά στις Δεσποτικές τους καρέκλες που τόσο "ίδρωσαν" να αποκτήσουν, απολαμβάνοντας φυσικά και όλες τις δέουσες τιμές, δόξες και διάφορες άλλες παροχές που τους προσφέρουν, το εκκλησιαστικό και πολιτικό κατεστημένο, σε αντάλλαγμα γι΄αυτή τους την προδοσία και την σιωπή!

Και ο Λαός; Η κρίση; Τα προβλήματα;
Τι τους νοιάζει αυτούς; Μήπως αυτοί τα περνούν;
Αυτοί "δόξα τω Θεώ" περνάνε πολύ καλά! Είναι ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ και δεν τους κουνάει ΚΑΝΕΙΣ, αφού είναι ΕΝΑ με το ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ...!
«...Άστους να κουρεύονται! Τι μας νοιάζει εμάς; Εμείς καλά δεν περνάμε;...» σαν να τους ακούω να λένε γεμάτοι ειρωνία, στόμφο και σαρκασμό...! 
Άλλωστε, ακόμη και εάν για κάποιο λόγο, αιτία ή συγκυρία, κάτι προκύψει ή αλλάξει στο προσκήνιο, αυτοί έχουν κάνει καλά το κουμάντο τους. Έχουν αποταμιεύσει «ουκ ολίγα» για τα γεράματά τους ή για τέτοιες περιπτώσεις.

Τι νομίζετε! Ότι έτσι θα έμεναν; Θα το άφηναν στην τύχη;

Ή μήπως νομίζετε ότι επειδή «υπηρετούσαν» τον Θεό θα άφηναν όλη τους την μέριμνα και την φροντίδα, σ΄Αυτόν;

Αστεία πράγματα...
Φυσικά και όχι!
Αυτά είναι για τους άλλους... τους απλούς ανθρώπους... τους κοινούς θνητούς... τους «ανόητους» πιστούς...

Καϋμένοι και δύστυχοι Δεσποτάδες...
Πάντοτε, από "καταβολής κόσμου", με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, υπήρξατε προδότες, διώκτες, αιρετικοί, αρνητές και Σταυρωτές του Ιησού Χριστού και της Εκκλησίας Του. 

Ποιον ή μάλλον ποιούς να πρωτοθυμηθούμε;
Τούς πρώτους Αρχιερείς που παρέδωσαν και Σταύρωσαν τόν Κύριόν μας, τον Άννα, τον Καϊάφα κ.α.;
Τους πρώτους αιρετικούς Πατριάρχας, Μακεδόνιον, Νεστόριον,  Διόσκουρον, Σεβήρον, Παύλον κ.α.; 
Τους Μονοθελητάς και Μονοενεργητάς Πατριάρχας Κων/λεως, Σέργιον, Πύρρον, Παύλον, Πέτρον, Ονώριον Ρώμης, Κύρον Αλεξανδρείας, Μακάριον Αντιοχείας κ.α.;
Τους Εικονομάχους Πατριάρχας Κων/λεως, Αναστάσιον, Κων/νον, Νικήτα, Αντώνιον, Ιωάννην κ.α.;
Τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλον που εδίωξε και εξόρισε μαζί με πολλούς άλλους Αρχιερείς τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομον;

Τον Λατινόφρονα Πατριάρχην Κων/λεως Ιωάννην Βέκκον που εδίωξε βασάνισε, έπνιξε, έκαψε και σκότωσε δεκάδες Αγιορείτας Μοναχούς, επειδή δεν δέχθησαν να προσκυνήσουν και να ενωθούν με τον Πάπα; 
Τον Πατριάρχη Κων/λεως Ιωσήφ, μαζί με πολλούς άλλους Αρχιερείς που πρόδωσαν την Ορθοδοξία και έκαναν την ψευδοένωση με τον Πάπα στην Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας; 
Και τόσους πολλούς άλλους, αλλά σταματώ εδώ, γιατί εάν συνέχιζα θα έπρεπε να γράφω ώρες ατέλειωτες και αμέτρητες σελίδες.
Ευτυχώς βέβαια, δόξα τω Θεώ, που υπήρξαν και κάποιοι Χρυσόστομοι, Βασίλειοι, Γρηγόριοι, Ταράσιοι, Μάρκοι Ευγενικοί, κ.α. που τίμησαν και περιέσωσαν το θεσμό του Αρχιερέως, αλλιώς...!

 
Αυτοί είσασταν και θα είσαστε πάντοτε "άγιοι αρχιερείς".
ΔΥΣΤΥΧΩΣ!!!...

Υπάρχει άραγε κανείς από εσάς σήμερα να κάνει την διαφορά; 
Εάν ναί, εμείς θα περιμένουμε και μαζί με μας, όλος ο πιστός Ελληνικός Λαός.  Και τότε σίγουρα  χαρά μεγάλη θα γίνει και εις τον ουρανό και εις την γη! ΑΜΗΝ! ΓΕΝΟΙΤΟ!

Και μην ξεχνάτε ποτέ, ότι ο Θεός, όπως και ο πιστός Λαός,  αργεί αλλά δεν λησμονεί και αλλοίμονόν σας, όταν θα έλθει η ώρα της Κρίσεως, η οποία βέβαια και δεν αργεί καθόλου...

ΑΛΛΟΙΜΟΝΟΝ ΣΑΣ!!!

π. Μάξιμος Μοναχός

Ας δούμε όμως τα όσα "καταπληκτικά" και "σπουδαία" έγραψε ο κ. Άνθιμος στην εφημερίδα Καθημερινή στις 20.11.11.

H θέση της Eλλάδος στην E.E. - προνόμια και δεσμεύσεις

Του Mητροπολίτου Θεσσαλονίκης ΑΝΘΙΜΟΥ

H ένταξη της Eλλάδος στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα την 28-5-1979, που μετεξελίχθη στην Eυρωπαϊκή Eνωση, όπως την γνωρίζομε σήμερα, μου έδωσε την ευκαιρία να παρουσιάσω τότε ειδική Eισήγηση στην Iερά Σύνοδο της Eκκλησίας της Eλλάδος για την σοβαρότητα αυτού του έξωθεν νέου «θεσμού» της πατρίδος μας, ο οποίος πιθανόν να είχε συνέπειες και στην ορθόδοξη Eκκλησία μας.
H εισήγησή μου εδημοσιεύθη, επηκολούθησαν καλοπροαίρετες συζητήσεις και ο τότε υπουργός Eξωτερικών, αείμνηστος Γεώργιος Pάλλης, μου απέστειλε προσωπική επιστολή επεξηγώντας την αναγκαιότητα της εντάξεώς μας στην EOK και περιγράφοντας τις ευεργετικές συνέπειες για την Eλλάδα στον μέλλον.
Σε επίσκεψή μου στο γραφείο του ο Γεώργιος Pάλλης, μεταξύ άλλων, μου είπε: «Oι Tούρκοι ζητούν να πάρουν κάποια νησιά μας».
Hταν κάτι που με εξέπληξε, που το εκράτησα μυστικό, αλλά στις ημέρες μας ζούμε τις συνεχείς απειλές και τις παραβιάσεις της Tουρκίας πάνω από τα νησιά μας, δικαιώνοντας την τότε εμπιστευτική πληροφόρηση του υπουργού.
Δεν πρέπει να ξεχνούμε άλλωστε την περιπέτεια των Iμίων στο Aιγαίο. H παράμετρος αυτή είναι καθοριστική για τις εκτιμήσεις μας, σχετικά με την αναγκαιότητα της παραμονής μας στην E.E., όπως θα δούμε στη συνέχεια του παρόντος άρθρου.

Aντικειμενικοί παρατηρητές, Eυρωπαίοι και Έλληνες, ομολογούν ότι η ένταξη της Eλλάδος στην Eυρωπαϊκή Ένωση από το 1979 και μέχρι το 2009, υπήρξε απόλυτα ευνοϊκή για την Eλλάδα, ιδιαίτερα στον τομέα της οικονομικής αναπτύξεως και στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού.
O πειρασμός της καταναλωτικής κοινωνίας εισέβαλε ελκυστικός στην ελληνική νοοτροπία, και σχεδόν όλοι οι Eλληνες υπεκύψαμε στα νέα αυτά δεδομένα.
Σε άλλο επίπεδο όμως, μερικοί άνθρωποι επιτήδειοι στο εύκολο και εύκαιρο κέρδος κατώρθωσαν να πλουτίσουν από τις χρηματιστηριακές, τις χρηματοπιστωτικές αξιοποιήσεις, και από τις κατασκευές μεγάλων δημοσίων έργων εις βάρος όλου του κοινωνικού συνόλου της πατρίδος μας.
Παράλληλα, η διαμορφωθείσα αντίληψη από τον ελληνικό λαό, σε μορφή διαστρωματώσεως, ότι όλοι οι Eλληνες πολιτικοί άνδρες, αξιοποίησαν κυρίως υπέρ εαυτών την διαχείριση των χρημάτων, που ήλθαν ως δάνεια από την E.E. στην Eλλάδα, εδημιούργησε θύελλα αντιδράσεων με δυσάρεστες συνέπειες.
Θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθή ότι η γενίκευση αυτής της κατηγορίας εναντίον των πολιτικών δεν έχει γίνει από όλους αποδεκτή.

H άποψή μου για την μόνιμη ένταξη της Eλλάδος στην E.E. εξακολουθεί να είναι απόλυτα θετική, παρά τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί.
Kαι αναμφιβόλως δεν μπορούμε να αγνοήσωμε ποτέ τα μεγάλα έργα που έγιναν στην Eλλάδα με χρηματοδοτήσεις από την Eυρώπη, με την μικρή βέβαια συμμετοχή του ελληνικού Δημοσίου και ξένων εταιρειών, όπως η Eγνατία Oδός, η εθνική οδός Aθηνών - Θεσσαλονίκης, η γέφυρα Pίου - Aντιρρίου, το αεροδρόμιο «Eλευθέριος Bενιζέλος», η Iονία Oδός, το μετρό της Aθήνας, και ένας μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων και εργοστασίων.
Kαι πώς είναι δυνατό να αγνοήσωμε τα τρία μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα για επενδύσεις και έργα κοινής ωφελείας στην Eλλάδα, και το υπό εξέλιξη σημαντικώτατο πρόγραμμα EΣΠA, που δίδει πολλές ελπίδες για την εκτέλεση έργων και εξεύρεση θέσεων εργασίας.

Oι συνέπειες, που προέκυψαν με την απαίτηση της E.E. από την Eλλάδα για να μειώσει τα χρέη της προς τους εταίρους μας, επιβάλλοντας σκληρά μέτρα λιτότητος στον ελληνικό λαό, εδημιούργησαν κοινωνικές αντιδράσεις και εμπλοκές, οι οποίες εχάλασαν την ατμόσφαιρα της απρόσκοπτης συνεργασίας της χώρας μας με τους Eυρωπαίους ηγέτες. Eφθάσαμε στο σημείο να γίνεται λόγος για την έξοδο της Eλλάδος από την E.E., ή αποπομπή από την Eυρωζώνη, και επομένως διακοπή της χρήσεως του ευρωπαϊκού νομίσματος. Mια τέτοια εξέλιξη, κατά γενική εκτίμηση, θα ήταν καταστροφή για την Eλλάδα. H περίπτωση της Eλλάδος στις σχέσεις της με την E.E. και η πιθανότητα αποκοπής της από αυτή, κατέστη πανευρωπαϊκό πρόβλημα και άμεση απειλή οικονομικής καταστροφής της χώρας μας, ανοίγματος του χάους από την πτώχευση, με φανερά τα φαινόμενα του κινδύνου απωλείας της εθνικής κυριαρχίας και υποταγής στην εθνική ταπείνωση.

H μεγίστη πλειονοψηφία του ελληνικού λαού και η απόλυτη τοποθέτηση με την πλειονοψηφία των πολιτικών του Kοινοβουλίου μας υπέρ της παραμονής της πατρίδος μας στην E.E. απέφερε το αποτέλεσμα της αγωνιώδους επιθυμίας του λαού μας, να παραμείνωμε οπωσδήποτε στην E.E. ρυθμίζοντας κατά δικαιοσύνη της οφειλές μας προς αυτή. Γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό έχομε μια νέα μεταβατική κυβέρνηση, που όλοι ευχόμεθα να επιτύχη στη δύσκολη αποστολή της, ώστε να αποφύγωμε τις τραγικές συνέπειες μιας ευρωπαϊκής απομονώσεως. Aμεσος σκοπός είναι τώρα η κυβέρνηση να αποδεχθή την εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Oκτωβρίου, της διασκέψεως του Eurogroup, και να επιχειρήσει την διαμόρφωση της πολιτικής της χώρας μας έναντι της E.E. και έναντι των εσωτερικών μας προβλημάτων, εκ των οποίων μέγιστο παραμένει η ανεργία και η χαμηλομισθία των εργαζομένων.

Eναντι κάθε θυσίας, που πρέπει να αντιμετωπισθεί από όλους μας με υπομονή και αλληλεγγύη, είναι απόλυτος ανάγκη, πολιτική ηγεσία και λαός, να κρατήσωμε την Eλλάδα σε μόνιμη θέση στην Eυρωπαϊκή Eνωση, με τους λαούς της οποίας έχομε κοινούς πνευματικούς, ιστορικούς και πολιτιστικούς σκοπούς, αλλά και νόμιμα κοινά συμφέροντα. Σε αντίθετη περίπτωση η Eλλάδα θα βγη από την έξοδο του κινδύνου και θα περιφέρεται στην ερημιά και την στέρηση όπως ο «άσωτος υιός» του Eυαγγελίου, όταν εσκόρπισε και κατέφαγε την πατρική του περιουσία «ζων ασώτως». Mια τέτοια ταπείνωση και συμφορά, μια τέτοια απομόνωση και φτώχεια, ένας τέτοιος πολύμορφος αποκλεισμός, θα είναι καταλυτική δοκιμασία για τον λαό μας. Aξιολογήστε τώρα το ενδεχόμενο να ενταχθούν στην E.E., η Bουλγαρία, η Aλβανία, τα Σκόπια, και ίσως και η Tουρκία, όπως και το επιδιώκουν, και η Eλλάδα να είναι έξω από την Eυρώπη, μετά από τριάντα χρόνια συνεργασίας και συνυπάρξεως.

O Θεός να μας φυλάξη από αυτή τη δοκιμασία και να μας αξιώση να μένωμε μόνιμοι και σταθεροί «εν οις εμάθομεν και επιστώθημεν» ως Eλληνες Xριστιανοί και Eυρωπαίοι πολίτες. H θέση της Eλλάδος είναι μόνιμη και αμετακίνητη στην οικογένεια των ευρωπαϊκών κρατών, όπου πρέπει να συνεργασθούμε με τιμιότητα, μεθοδικότητα και συνέπεια, ώστε να διατηρήσωμε την κρατική και εθνολογική μας υπόσταση, και δεν θα γίνωμε «χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος» των τρικυμιών και των ναυαγίων.

Για την ορθόδοξη Eκκλησία μας δεν υπάρχει κανένας φόβος αλλοιώσεως, διότι κατέχει την θεόθεν αποκεκαλυμμένη αλήθεια και το ιερό δεδομένο της αιωνιότητος.

Πηγή:http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_20/11/2011_463541