Ορθόδοξος Ιεραποστολικός ΣύνδεσμοςΤεύχος 1
Ενότητες
Φωτό & Βίντεο
Δημοφιλή Άρθρα
Εορτολόγιο (νέο ημ.)
3/11 Ανακομιδή Λειψάνου Αγίου Γεωργίου, Μεγαλομάρτυρ
ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Μετά την κατάπαυση των διωγμών και την επικράτηση του χριστιανισμού σ’ όλο το Ρωμαϊκό κράτος, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, οι χριστιανοί ανήγειραν μεγαλοπρεπή Ναό στη Λύδδα της Ιόππης, όπου μετακόμισαν το ιερό λείψανο του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, για να το προσκυνούν πλέον άφοβα.
Έγιναν δε μετά την κατάθεση του Ιερού λειψάνου και τα εγκαίνια του Ναού στις 3 Νοεμβρίου και από τότε κάθε χρόνο η Εκκλησία μας, τελεί κατά την ημέρα αυτή την ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του μεγαλομάρτυρα, προς δόξαν Θεού.
Απολυτίκιον.Ήχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.Ως ήλιος έμψυχος, τη ση αθλήσει φανείς, θεσμώ έδυς φύσεως, αλλ’ ανατέλλεις εκ γης, διά των λειψάνων σου, όλος λελαμπρυ... Περισσότερα »
Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)
21/10 Ιλαρίων ο Μέγας, Όσιος *
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ Ο ΜΕΓΑΣ, ΟΣΙΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ανάμεσα στις μεγάλες μορφές των Οσίων Ασκητών της αρχαίας εποχής είναι ο Άγιος Ιλαρίων, του οποίου η Εκκλησία σήμερα γιορτάζει την μνήμη. Ο Άγιος Ιλαρίων είναι σύγχρονος σχεδόν του Μεγάλου Αντωνίου. Στην πρώτη συνάντησή τους κι ενώ ακόμη ο Ιλαρίων ήταν δεκαέξη ετών κι άρχιζε τώρα τον ασκητικό του βίο, ο Αντώνιος τον ωνόμασε "νέον άστρον του ουρανού".
Η μελέτη του βίου των μεγάλων Ασκητών μας κάνει να θαυμάζουμε τον ηρωϊσμό των αγίων εκείνων ανθρώπων, που δεν μαρτύρησαν μια φορά στη ζωή τους, αλλά όλος τους ο βίος ήταν ένα ανδρειότατο μαρτύριο, που με την θέλησή τους και με χαρά το ζητούσαν και το σήκωναν οι μεγάλοι εκείνοι αναχωρηταί. Οι άνθρωποι έμαθαν να ονομάζουν ηρωϊσμούς άλλες πράξεις κι άλλα κατορθώματα, ... Περισσότερα »
Newsletter
Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας
test
Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2000 - 4052 εμφανίσεις άρθρου
Ένας νέος, παρασυρμένος από την τρομερή δύναμη της κακής συνήθειας, έπεφτε συχνά σε βαρύ αμάρτημα. Δεν άφηνε όμως τον αγώνα. Ύστερα από κάθε κατρακύλισμα έχυνε πύρινα δάκρυα και προσευχόταν στο Θεό μ’ αυτά τα πονεμένα λόγια:
«Κύριε, σώσε με, είτε θέλω είτε δε θέλω. Εγώ ως χωματένιος που είμαι, τραβιέμαι εύκολα στη λάσπη της αμαρτίας. Συ όμως έχεις τη δύναμη να μ’ εμποδίσεις. Δεν είναι θαυμαστό, Θεέ μου, αν ελεήσεις τον δίκαιο, ούτε αν σώσεις τον ενάρετο, γιατί αυτοί είναι άξιοι να γευτούν την αγαθότητά σου. Σε μένα τον αμαρτωλό δείξε, Κύριε, το έλεος και τη φιλανθρωπία Σου και σώσε με με θαυματουργικό τρόπο, γιατί μ’ όλη την αθλιότητά μου σε Σε μόνο καταφεύγω ο δυστυχής».
Αυτά έλεγε με συντριβή ο νέος και όταν κυριευόταν από το πάθος και όταν ακόμα ήταν ήρεμος. Κάποια φορά που νικήθηκε ύστερα από αγωνιώδη αντίσταση, γονάτισε αμέσως κι επανέλαβε τα ίδια λόγια, χύνοντας ποταμούς δακρύων. Η ακατανίκητη ελπίδα του στη Θεία ευσπλαχνία ερέθισε το διάβολο. Παρουσιάστηκε μπροστά του όλος μανία και του φώναξε:
— Άθλιε, δε νοιώθεις λίγη ντροπή, όταν με τέτοια χάλια τολμάς να προσεύχεσαι και να παίρνεις στο στόμα σου το όνομα του Θεού; Μάθε μια για πάντα πως για σένα δεν υπάρχει σωτηρία.
Ο γενναίος αγωνιστής δε φοβήθηκε, ούτε την ελπίδα του έχασε, όπως περίμενε ο διάβολος.
— Μάθε κι εσύ, του αποκρίθηκε πως το δωμάτιο αυτό είναι σιδηρουργείο. Μια σφυριά δίνεις και μια παίρνεις. Δε θα πάψω να σε πολεμώ με τη μετάνοια και την προσευχή, ώσπου να βαρεθείς να με πολεμάς κι εσύ με την αμαρτία.
— Έτσι λοιπόν; Φώναξε ο διάβολος με κακία. Από δω κι εμπρός παύω να σε πολεμώ, για να μην αυξηθούν τα βραβεία της υπομονής σου. Κι έγινε αμέσως άφαντος.
— Εύγε σου! Έχεις κατάνυξη, του ψιθύριζε καμιά φορά στο λογισμό του ο εχθρός για να τον ρίξει τώρα στην υψηλοφροσύνη.
— Ανάθεμα σε τούτο το καλό, αποκρινόταν με περιφρόνηση ο νέος. Μήπως αρέσει στο Θεό να χάσει ο άνθρωπος την καθαρότητα της ψυχής του με ρυπαρές πράξεις κι ύστερα να κάθεται να κλαίει;
Πηγή: Ιερός Ναός Παναγίας Αλεξιωτίσσης Πατρών Παντοτινή ελπίδα στο Θεό | Ι.N. Παναγίας Αλεξιωτίσσης Πατρών http://panagiaalexiotissa.blogspot.com/2013/08/blog-post_31.html#ixzz3y6mhFheO