- Το θαυμαστό έργο των Αγίων Αποστόλων (Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου)
- Η κατά σάρκα του Χριστού Οικονομία (Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)
- Για ποιο λόγο ενανθρώπησε ο Υιός του Θεού και όχι ο Πατήρ ή το Άγιο Πνεύμα (Αγίου Ιω. Δαμασκηνού)
- Λόγος εις την Αποτομή της Κεφαλής Ιωάννου του Προδρόμου (Αγίου Ανδρέα Κρήτης)
- Ομιλία Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου: «Περί Αγάπης, Ανεξικακίας, Συγχωρητικότητας, Νηστείας, Υποκρισίας, Κενοδοξίας, Φιλαργυρίας και Ακτημοσύνης».
Ορθόδοξος Ιεραποστολικός ΣύνδεσμοςΛόγοι των Αγίων μας
Ενότητες
Φωτό & Βίντεο
Δημοφιλή Άρθρα
Εορτολόγιο (νέο ημ.)
13/6 Ακυλίνα, Μάρτυς *
ΑΓΙΑ ΑΚΥΛΙΝΑ, ΜΑΡΤΥΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Η Αγία Ακυλίνη, η οποία καταγόταν από οικογένεια αρχοντική και εύπορη της Παλαιστίνης, έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Σε ηλικία μόλις πέντε ετών, βαπτίσθηκε από τον Επίσκοπο Ευθάλιο. Σ’ αυτό βοήθησε και ο πατέρας της Ευτόλμιος, ο οποίος δημιούργησε και κατάλληλες συνθήκες, ώστε η κόρη του να παραμείνει σταθερή στη χριστιανική πίστη, ενισχύοντας ποικιλοτρόπως το φρόνημά της. Έτσι σε νεαρή ακόμη ηλικία η Ακυλίνη άρχισε να κηρύττει και να διδάσκει με ζέση, το λόγο του Θεού και συναναστρεφόμενη με θυγατέρες ειδωλολατρών κατόρθωσε να προσελκύσει πολλές εξ αυτών στην ορθόδοξη πίστη. Παράλληλα παροιμιώδης στάθηκε η επίδοσή της σε έργα φιλαλληλίας και φιλανθρωπίας. Η λαμπρή της αυτή δράση, καταγγέλθηκε στον ανθύπατο Ο... Περισσότερα »
Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)
31/5 Ερμείας, Μάρτυς *
ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΕΙΑΣ, ΜΑΡΤΥΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Άγιος Μάρτυς Ερμείας, ζούσε στα Κόμανα της Καππαδοκίας την εποχή του αυτοκράτορα των Ρωμαίων Αντωνίνου Πίου. Είχε από νεαρή ηλικία ενταχθεί στα στρατεύματα του Καίσαρα και γρήγορα ξεχώρισε για την γενναιότητα, την ανδρεία και το αγωνιστικό του φρόνημα, τα οποία αντλούσε από την πίστη του στον Ιησού Χριστό.Την περίοδο της βασιλείας του Μάρκου Αυρήλιου (138 - 161 μ.Χ.) ξέσπασε μεγάλος διωγμός κατά των χριστιανών, μεταξύ δε των πρώτων που συνέλαβαν, ήταν και ο Ερμείας, αγνοώντας και τις μεγάλες του υπηρεσίες στην πατρίδα αλλά και τα σεβάσμια γηρατειά του. Οδηγήθηκε μπροστά στο Δούκα Σεβαστιανό, ο οποίος τον διέταξε να θυσιάσει τα είδωλα. Ο Άγιος όμως ακλόνητος και ακατάβλητος, αρνήθηκε να προδώσει τον Κύριό του και να θυσιάσε... Περισσότερα »
Newsletter
Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας
Το θαυμαστό έργο των Αγίων Αποστόλων (Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου)
Σάββατο, 6 Ιουνίου 2026 - 2230 εμφανίσεις άρθρου
ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
(Ομιλία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)
Η εορτή των αγίων Αποστόλων στο τέλος του Ιουνίου στρέφει και πάλι το νου μας προς τους ανθρώπους εκείνους, που επέλεξε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός για να συνεχίσουν το λυτρωτικό έργο Του. Εξαγιασμένοι και ενισχυμένοι με τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος, οι άγιοι Απόστολοι διασκορπίσθηκαν στην τότε γνωστή οικουμένη και έφεραν το φως του Ευαγγελίου στη σκοτεινιασμένη έως τότε ανθρωπότητα. Υπέγραψαν μάλιστα την εξαγιαστική δράση τους με το αίμα τους το έργο τους είναι από κάθε άποψη θαυμαστό. Έθεσαν τις βάσεις του χριστιανικού πολιτισμού.
Γεμάτος θαυμασμό εμπρός στο αναμορφωτικό και σωτήριο αυτό έργο τους ο πρύτανης των Χριστιανών ιεροκηρύκων, όπως έχει χαρακτηριστεί ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πλέκει συχνά εξαίρετα εγκώμια προς τους αγίους Αποστόλους στις θαυμάσιες ομιλίες του. Τα στηρίζει μάλιστα σε αδιάσειστα επιχειρήματα. Χρησιμοποιεί συχνά και ρητορικές ερωτήσεις σε προσωπικό ύφος, για να αποδείξει και τονίσει ακόμη περισσότερο το μεγαλείο του έργου των αγίων Αποστόλων:
«Πῶς ἐλαυνόμενοι καί διωκόμενοι… καί οὐδέν οἴκοθεν ἔχοντες ἐπαγωγόν, οὐ λόγον, οὐ περιφάνειαν, οὐ πλοῦτον, οὐ πόλιν, οὐκ ἔθνος, οὐ γένος, οὐκ ἐπιτήδευμα, οὐ δόξαν, οὐκ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλά πάντα τά ἐναντία, ἰδιωτείαν, εὐτέλειαν, πενίαν, μῖσος, ἀπέχθειαν, καί πρός δήμους ὁλοκλήρους ἱστάμενοι καί τοιαῦτα καταγγέλλοντες ἔπειθον; Καί γάρ τά ἐπιτεύγματα πολύν εἶχε τόν μόχθον καί τά δόγματα τους κινδύνους· καί οἱ ακούοντες καί οἱ πείθεσθαι μέλλοντες, καί τρυφῇ καί μέθῃ καί πολλῇ συντραφέντες ἦσαν κακίᾳ.
Πόθεν οὖν ἔπεισαν, εἰπέ μοι; Πόθεν τό ἀξιόπιστον ἔσχον; Ὅπερ γάρ ἔφθην εἰπών, εἰ σημείων χωρίς ἔπεισαν, πολλῷ μεῖζον τό θαῦμα φαίνεται…
Καί εἰκός ἦν τους κατηχουμένους λέγειν· τί ποτε τοῦτό ἐστι; Πάντες οἱ τήν οἰκουμένην οἰκοῦντες ἠπάτηνται, καί σοφισταί καί ρήτορες καί φιλόσοφοι καί συγγραφεῖς, οἵ τε παρόντες οἵ τε πρό τούτου γενόμενοι, οἱ περί Πυθαγόραν καί Πλάτωνα, καί στρατηγοί καί ὕπατοι;… Καί οἱ δώδεκα ἁλιεῖς καί σκηνοποιοί καί τελῶναι πάντων ἐκείνων εἰσί σοφώτεροι; Καί τίς ἄν ταῦτα ἀνάσχοιτο; Ἀλλ’ ὅμως οὐκ εἶπον ταῦτα, οὐκ ἐνενόησαν, ἀλλ’ ἠνέσχοντο, καί ἔγνωσαν ὅτι πάντων ἦσαν σοφώτεροι· διό καί πάντων ἐκράτησαν…
Τί οὖν αὐτούς ἐπήγετο; Οὐκ εὔδηλον ὅτι ἡ δύναμις τοῦ κηρυττομένου; Εἰ γάρ μή τοῦτο ἦν… ἆρ’ ἄν εύκολον ἦν ἔχειν καί ἑλκύσαι τους ἐναντιουμένους; Οὐκ ἔστιν εἰπεῖν.
Ὥστε διά πάντων δείκνυται θεία δύναμις οὖσα ἡ κατορθώσασα. Ἐπεί πόθεν ἔπεισαν, εἰπέ μοι, τους χαύνους καί τους διαρρέοντας ἐπί τόν σκληρόν καί τραχύν φέροντες βίον;…
Αὐτό δέ τοῦτο οὐ θαυμάζεις, εἰπέ μοι, πῶς ἔπεισαν μετά θάνατον προσδοκᾶν ἔπαθλα καί ἀμοιβάς; Ἐγώ γάρ αὐτό τοῦτο ἐκπλήττομαι…
Ὤστε καί διά τοῦτο αὐτό μάλιστα θαυμάζειν ἐχρῆν, ὅτι ἀνθρώπους βαρβάρους τοιαύτην ἔπεισαν καταδέξασθαι πίστιν καί χρηστάς περί τῶν μελλόντων ἔχειν ἐλπίδας καί τό πρότερον τῶν ἁμαρτημάτων φορτίον ἀπεσκευασμένους μετά πολλῆς τῆς προθυμίας εἰς τό ἐπιόν τῶν ὑπέρ τῆς ἀρετῆς ἅπτεσθαι πόνων… ἅπαντα τά γένη βαρβάρων οἱ ἁλιεῖς μυσταγωγοῦντες ἐν τῷ βαπτίσματι φιλοσοφεῖν ἔπεισαν...».
(Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου ΕΠΕ 18, 154-214)
Δηλαδή:
Πώς, ενώ τους απομάκρυναν και τους εξεδίωκαν… και ενώ δεν διέθεταν κανένα απολύτως χάρισμα λόγου, ούτε κοσμική λάμψη, ούτε πλούτο, ούτε κατάγονταν από σπουδαία πόλη ή από μεγάλο έθνος ή από ένδοξο γένος, ούτε είχαν εντυπωσιακό επάγγελμα, ούτε δόξα κοσμική, ούτε κάτι άλλο από αυτά που φαντάζουν στα μάτια των κοσμικών ανθρώπων, αλλά είχαν τα εντελώς αντίθετα, δηλαδή απλοϊκότητα, λιτότητα, φτώχια, μίσος και απέχθεια απέναντί τους, διότι, ως Ιουδαίοι, ήταν μισητοί από όλους· και ενώ στέκονταν και κήρυτταν μπροστά σε χιλιάδες λαού κα δίδασκαν παράδοξα για τους ακροατές τους διδάγματα, παρά ταύτα τους έπειθαν. Διότι πρέπει να τονισθεί ότι και οι εντολές που τους έδιναν απαιτούσαν πολύ κόπο για να εφαρμοσθούν, και οι διδασκαλίες τους έβαζαν τους ακροατές τους σε πολλούς κινδύνους. Διότι αυτοί που άκουαν το κήρυγμα των Αποστόλων και επρόκειτο να πιστεύσουν, έως τότε ζούσαν μέσα σε απολαύσεις και μέθες και πολλή κακία…
Πες μου, λοιπόν, πώς τους έπεισαν; Από πού είχαν αποκτήσει αυτή την αξιοπιστία στα λόγια τους; Αυτό που και άλλοτε είπα, εάν τους έπεισαν, χωρίς να κάνουν θαύματα εμπρός τους, αυτό καθαυτό το γεγονός, ότι δηλαδή τους έπεισαν, είναι πολύ μεγαλύτερο θαύμα…
Και ήταν φυσικό οι κατηχούμενοι, όσοι άκουαν δηλαδή το κήρυγμα των Αποστόλων, να διερωτώνται και να λέγουν: Τι συμβαίνει, λοιπόν; Όλοι οι κάτοικοι της οικουμένης έχουν απατηθεί, και οι σοφιστές και οι ρήτορες και οι φιλόσοφοι και οι συγγραφείς και αυτοί που ζουν τώρα και οι παλαιότεροι, οι σύγχρονοι του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα, και οι στρατηγοί και οι ύπατοι όλοι πλανήθηκαν; … Και αυτοί εδώ οι δώδεκα ψαράδες και σκηνοποιοί και τελώνες είναι πιο σοφοί από όλους εκείνους; Ποιος θα το ανεχόταν αυτό; Αλλ’ όμως όχι μόνο δεν είπαν κάτι τέτοιο οι ακροατές του κηρύγματος των Αποστόλων, αλλ’ ούτε και το σκέφθηκαν. Αντιθέτως παραδέχθηκαν ότι ήσαν σοφότεροι όλων και το αναγνώρισαν. Γι’ αυτό και νίκησαν όλους οι Απόστολοι…
Τι ήταν λοιπόν αυτό που τους έπειθε και τους κατεύθυνε; Δεν είναι φανερό ότι ήταν η δύναμη Εκείνου τον Οποίον κήρυτταν; Διότι, αν δεν υπήρχε αυτή η δύναμη… άραγε ήταν εύκολο να ελκύσουν αυτούς που ήταν αντίθετοί τους; Ούτε λόγος δεν πρέπει να γίνεται.
Ώστε μέσα από όλα αυτά διαφαίνεται η δύναμη του Θεού, που πέτυχε αυτά τα μεγάλα κατορθώματα. Διότι, πες μου, πώς έπεισαν ανθρώπους, που ήταν νωθροί και πλαδαροί και ζούσαν άνετα με τρυφές και απολαύσεις να ακολουθήσουν στο εξής ζωή δύσκολη, σκληρή, με κόπο και στερήσεις;…
Δεν θαυμάζεις, πες μου, και αυτό ακόμη: Πώς τους έπεισαν να περιμένουν έπαθλα και βραβεία της αρετής μετά θάνατον; Όταν το σκέπτομαι αυτό εγώ, εκπλήττομαι για το πώς επέδρασαν οι Απόστολοι στις ψυχές των ανθρώπων.
Ώστε και γι’ αυτό μόνο θα έπρεπε να τους θαυμάζουμε, διότι ανθρώπους που ήταν βάρβαροι έως τότε, εντελώς δηλαδή ακαλλιέργητοι ψυχικά, τους έπεισαν να δεχθούν μια τέτοια πίστη που τους έστρεφε προς το μέλλον και τους βοηθούσε να έχουν αίσιες ελπίδες για το μέλλον. Με την πίστη αυτή επίσης πέταξαν από πάνω τους το φορτίο των αμαρτημάτων τους και με μεγάλη προθυμία στο εξής ανέλαβαν τους κόπους για την κατάκτηση της αρετής… Όλα τα γένη των βαρβάρων… οι πρώην αλιείς άγιοι Απόστολοι με το Βάπτισμα και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος τα μυούσαν στη χριστιανική ζωή και φιλοσοφία.
Πηγή: Περιοδικό «Η Δράσις μας», Ιούνιος-Ιούλιος 2010