- Σύναξις Αγιορειτών Πατέρων
- Κυριακή των Αγίων Πάντων
- Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος
- Κυριακή της Πεντηκοστής
- Ψυχοσάββατον
- Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων Α’ Οικουμενικής Συνόδου
- Η Ανάληψις του Κυρίου
- Απόδοσις της εορτής του Πάσχα
- Κυριακή του Τυφλού
- Κυριακή της Σαμαρείτιδος
- Η Μεσοπεντηκοστή
- Κυριακή Παραλύτου
- Κυριακή των Μυροφόρων
- Κυριακή του Θωμά
- Η Ζωοδόχος Πηγή
- Το Άγιον Πάσχα
- Άγιο και Μεγάλο Σάββατο - Η Ταφή του Κυρίου
- Αγία και Μεγάλη Παρασκευή
- Αγία και Μεγάλη Πέμπτη
- Αγία και Μεγάλη Τετάρτη
- Αγία και Μεγάλη Τρίτη
- Αγία και Μεγάλη Δευτέρα
- Κυριακή των Βαϊων
- Η Ανάστασις του Λαζάρου
- Ε’ Κυριακή των Νηστειών - Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας
- Σάββατον Ε’ Εβδομάδος των Νηστειών - Του Ακαθίστου Ύμνου
- Δ’ Κυριακή των Νηστειών - Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος
- Δ’ Χαιρετισμοί
- Γ’ Κυριακή των Νηστειών - Της Σταυροπροσκυνήσεως
- Γ’ Χαιρετισμοί
- Β’ Κυριακή των Νηστειών - Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
- Β’ Χαιρετισμοί
- Α’ Κυριακή των Νηστειών - Κυριακή της Ορθοδοξίας
- Το διά Κολλύβων Θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος
- Α’ Χαιρετισμοί
- Καθαρά Δευτέρα
- Κυριακή της Τυρινής (Η Έξοδος των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισον)
- Κυριακή της Απόκρεω
- Ψυχοσάββατο
- Τι είναι το Τριώδιον;
- Κυριακή του Ασώτου
- Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου - Αρχή Τριωδίου
- Σύναξις Αγιορειτών Πατέρων
- Το Άγιον Πνεύμα
- Μνήμη της Αγίας Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου
- Η Σύναξις των Αγιορειτών Πατέρων
Κινητές Εορτές του Ενιαυτού
Ενότητες
Φωτό & Βίντεο
Δημοφιλή Άρθρα
Εορτολόγιο (νέο ημ.)
30/1 Οι Τρεις Ιεράρχες *
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ
ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ
Η αιτία για την εισαγωγή της εορτής των Τριών Ιεραρχών στην Εκκλησία είναι το εξής γεγονός:Κατά τους χρόνους της βασιλείας του Αλεξίου του Κομνηνού (1081 - 1118 μ.Χ.), ο οποίος διαδέχθηκε στη βασιλική εξουσία τον Νικηφόρο Γ’ τον Βοτενειάτη (1078 - 1081 μ.Χ.), έγινε στην Κωνσταντινούπολη φιλονικία ανάμεσα σε λόγιους και ενάρετους άνδρες. Άλλοι θεωρούσαν ανώτερο τον Μέγα Βασίλειο χαρακτηρίζοντάς τον μεγαλοφυΐα και υπέροχη φυσιογνωμία. Άλλοι τοποθετούσαν ψηλά τον ιερό Χρυσόστομο και τον θεωρούσαν ανώτερο από τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο και, τέλος, άλλοι, προσκείμενοι στον Γρηγόριο τον Θεολόγο, θεωρούσαν αυτόν ανώτερο από τους δύο άλλους, δηλαδή από τον Βασίλειο και τον Χρυσόστομο. Η φιλονικία αυτή είχε ... Περισσότερα »
Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)
17/1 Αντώνιος ο Μέγας, Όσιος
ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ΟΣΙΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Σήμερα η Εκκλησία γιορτάζει την μνήμη του μεγάλου Ασκητού της Ερήμου, του Αγίου Αντωνίου.
Ο Άγιος Αντώνιος είναι από τους λίγους πλουσίους, που άκουσαν την εντολή του Χριστού και την εξετέλεσαν πρόθυμα και χωρίς λύπη· «πώλησόν σου τα υπάρχοντα και διάδος πτωχοίς...».
Δεν έμαθε γράμματα, μα ήταν σοφός κι έτρεχαν όλοι για ν’ ακούσουν τα σοφά του λόγια. Έλεγε σε κείνους που τον πλησίαζαν· "Τι πρώτον εστι, νους ή γράμματα; Νους ο και γραμμάτων ευρέτης".Δηλαδή: "Τι είναι ή τί υπήρξεν πρώτον, ο νους ή τα γράμματα; Φυσικά και ο νούς, ο οποίος ευρήκε και δημιούργησε τα γράμματα".
Κι εκείνο που τον απασχολούσε, όπως κάθε πραγματικά σοφό κι άγιο άνθρωπο, ήταν να γνωρίση τον εαυτόν του· αυτό και συμβούλευε στους άλλους.... Περισσότερα »
Newsletter
Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας
Α’ Χαιρετισμοί
Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2025 - 8533 εμφανίσεις άρθρου
Α’ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Ἄγγελος πρωτοστάτης,
οὐρανόθεν ἐπέμφθη,
εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε·
καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ,
σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε,
ἐξίστατο καὶ ἵστατο,
κραυγάζων πρὸς Αὐτὴν τοιαῦτα·
Χαῖρε, δ’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει,
χαῖρε, δι’ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει.
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις,
χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς,
χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς.
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα,
χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα.
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,
χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως.
Χαῖρε, δι’ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις,
χαῖρε, δι’ ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Βλέπουσα ἡ Ἁγία,
ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ,
φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως·
τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς,
δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται·
ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως,
τὴν κύησιν πὼς λέγεις κράζων·
Ἀλληλούια.

Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι,
ἡ Παρθένος ζητοῦσα,
ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα·
ἐκ λαγόνων ἁγνῶν,
υἷον πῶς ἔσται τεχθῆναι δυνατόν;
λέξον μοι.
Πρὸς ἥν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ,
πλὴν κραυγάζων οὕτω·
Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις,
χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις.
Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον,
χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον.
Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἧς κατέβη ὁ Θεός,
χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν.
Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα,
χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα.
Χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα,
χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα.
Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν,
Χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας.
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Δύναμις τοῦ Ὑψίστου,
ἐπεσκίασε τότε,
πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμω·
καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν,
ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι,
τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν,
ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως·
Ἀλληλούια.
Ἔχουσα θεοδόχον,
ἡ Παρθένος τὴν μήτραν,
ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ.
Τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθὺς ἐπιγνόν,
τὸν ταύτης ἀσπασμὸν ἔχαιρε,
καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν,
ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον·
Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμάραντου κλῆμα,
χαῖρε, καρποῦ ἀκήρατου κτῆμα.
Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον,
χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν φύουσα,
Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν,
χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν.
Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις,
χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις.
Χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα,
χαῖρε, παντός τοῦ κόσμου ἐξίλασμα.
Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία,
χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παρρησία.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων,
λογισμῶν ἀμφιβόλων,
ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη·
πρὸς τὴν ἄγαμόν σὲ θεωρῶν,
καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε·
μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν,
ἐκ Πνεύματος Ἁγίου,
ἔφη·
Ἀλληλούια.

Λίγα λόγια για τους Χαιρετισμούς της Παναγίας
Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας λέγονται προς τιμή της Υπεραγίας Θεοτόκου και μπορούμε να τους διαβάζουμε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας επιθυμούμε και ειδικά πριν τον νυκτερινό μας ύπνο.
Οι Χαιρετισμοί ψάλθηκαν πρώτη φορά το το 626 μ.χ. από τους
κατοίκους της Κωνσταντινούπολης με επικεφαλής τον Πατριάρχη Σέργιο, στο Ναό της
Παναγίας των Βλαχερνών, όταν οι Άβαροι είχαν πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη,
ενώ ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, με όλο το στρατό του, πολεμούσε στην Περσία. Η
Πόλη κινδύνευε να πέσει στα χέρια των εχθρών, αλλά τελικά σώθηκε, με την
θαρραλέα αντεπίθεση του λαού κατά των πολιορκητών, που έγινε ύστερα από την
λιτανεία της εικόνας της Παναγίας, γύρω από τα τείχη.
Από τότε, καθιερώθηκε ο Ακάθιστος ύμνος στην Εκκλησία μας
και ψελνόταν πάντα σε παρόμοια περιστατικά, έπειτα, δηλαδή, από νικηφόρα
αντίσταση του στρατού και του λαού στις επιθέσεις των επιδρομέων.
Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας, αλλά και όλος ο Ακάθιστος
Ύμνος ψάλεται και την Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Το βράδυ κάθε Παρασκευής, τις 4
πρώτες βδομάδες, ψέλνεται από μια "στάση" του ύμνου στη σειρά και την Παρασκευή
της 5ης βδομάδας, ολόκληρος.
Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας, είναι ποίημα 24 στροφών, που
λέγονται "οίκοι".
Κάθε "οίκος" αρχίζει στη σειρά από ένα γράμμα του αλφαβήτου από το Α ως το Ω
και τελειώνει πάλι στη σειρά με τη λέξη "Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε" ο ένας και "Ἀλληλούια" ο άλλος.
Το ποίημα όλο χωρίζεται σε 4 ίσα μέρη, τις "στάσεις", που καθεμιά έχει 6
στροφές (οίκους).
Περισσότερα για τον Ακάθιστο Ύμνο και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ



