Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύνδεσμος

Παιδεία

Ενότητες

Φωτό & Βίντεο

Δείτε περισσότερο υλικό »

Δημοφιλή Άρθρα

Εορτολόγιο (νέο ημ.)

18/8 Φλώρος και Λαύρος, Μάρτυρες *

ΑΓΙΟΙ ΦΛΩΡΟΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΟΣ, ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Οι Άγιοι Φλώρος και Λαύρος ήταν δίδυμα αδέλφια και ήταν άρρηκτα ενωμένοι δια της θερμής πίστεως και αγάπης που είχαν προς το Χριστό. Κατάγονταν από το Βυζάντιο και είχαν διδαχθεί το χριστιανισμό και την τέχνη του λιθοξόου από τους Αγίους Πρόκλο (ή Πάτροκλο σύμφωνα με τον Άγιο Νικόδημο) και Μάξιμο, οι όποιοι υπέστησαν και μαρτυρικό θάνατο για το Χριστό.Μετά το θάνατο των διδασκάλων τους, ο Φλώρος και ο Λαύρος αναχώρησαν στην Ιλλυρία και διάλεξαν σαν τόπο διαμονής τους την πόλη Ουλπιανά. Στην πόλη αυτή εργάζονταν την τέχνη τους, αλλά συγχρόνως μέσω αυτής προσπαθούσαν για την εξάπλωση του Ευαγγελίου.Εκεί υπήρχε και κάποιος Ιερέας ειδώλων, ονομαζόμενος Μερέντιος. Ο γιος αυτού Αθανάσιος, από το ένα του μάτι έπαθε τύφλωση, π...
Περισσότερα »

Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)

5/8 Νόνα, μήτηρ του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, Α

ΑΓΙΑ ΝΟΝΝΑ Η ΜΗΤΗΡ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Μία σπουδαία και Αγία Μητέρα τιμά σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας. Πρόκειται για την Αγία Νόννα, μητέρα ενός εκ των Αγίων Tριών Ιεραρχών, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Yπήρξε γυναίκα ευσεβής, αγνή, με θερμή πίστη, με διαμαντένιο χαρακτήρα, με πολλή μελέτη και ακριβή γνώση των δογμάτων και των εντολών της χριστιανικής πίστεως, που αναδείχθηκε ο καλός άγγελος της οικογένειάς της. Ο σύζυγός της Γρηγόριος είχε πλανηθεί στην αίρεση των Yψισταρίων, που δεχόταν μονοπρόσωπο τον Ύψιστο και απέρριπτε τον Tριαδικό Θεό. Αλλά η Νόνα, με τις προσευχές της και την πειθώ, που εξασκούσε με σοφία και στοργή, επανέφερε το σύζυγό της στον Ορθόδοξο δρόμο, για να αναδειχθεί, στη συνέχεια, ένας από ...
Περισσότερα »

Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας

Δίκαια Κρίση

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2026 - 9903 εμφανίσεις άρθρου

ΔΙΚΗΑ ΚΡΙΣΗ **(*)**

Του Γιάννη Καλαϊτζίδη
Δάσκαλου-Επιθεωρητού

Κάλεσε ο Θεός μια μέρα

όλους τους άρχοντας της γης.

- Ελάτε δω για να σας κρίνω

και το βραβείο να σας δίνω

για κάθε πράξη αρετής.

- Μαζεύτηκαν γύρω απ’ τον Θρόνο

κι’ απολογιώταν στο Θεό.

Οι βασιληάδες με το θρόνο.

Οι Στρατηγοί με τα σπαθιά.

Οι Δικαστάδες με το Νόμο,

κι’ οι Υπουργοί με τα χαρτιά.

- Πήγε κι’ ο γέρο Δάσκαλος

κάτασπρος απ’ το χρόνο

με μόνο σύντροφό του απλό

το παιδικό και τ΄άδολο

χαμόγελό του μόνο.

- Εσύ τι έκαμες; -Ρωτά ο Θεός,

το Βασιληά απ’ το θρόνο.

- Εγώ τον κόσμο κυβερνώ

να ζη με δίχως πόνο.

- Κι’ εσύ; -Ρωτά το Στρατηγό

τι έχεις κάνει ως τώρα;

- Στον πόλεμο τραβώ μπροστά

στον σίφουνα, στην μπόρα,

και ‘λευθεριά χαρίζω γω

στη σκλαβωμένη Χώρα.

- Κι’ εκείνος κάτω που κρατεί

βιβλία μέσ’ τα χέρια;

-Ρωτάει για το δικαστή

που κράταγε τεφτέρια.

- Εγώ δικάζω τους κακούς

και τη δικαιοσύνη

μοιράζω σ’ όλους τίμια

για νάχουμε γαλήνη.

- Ωραία!.. κι’ ο κύριος Υπουργός;

- Την τάξη εγώ φροντίζω

κι’ άλλα πολλά ζητήματα

κι’ ανάγκες κανονίζω.

- Και βλέποντας το γέροντα

με τ’ αγαθό το βλέμμα

ρωτά ο Θεός:

- Ποιά πράξη σου

θ’ ακούσω κι’ από σένα;

- Θέ μου θα πω την πράξη μου

υπόλογο αφού μ’ Έχεις.

Δ ά σ κ α λ ο ς ήμουνα σ’ αυτούς

που τώρα ‘μπρος Σου βλέπεις.

- Δάσκαλος;!... και δεν κάθεσαι

στην πιο μεγάλη θέση;

Έλα κοντά μου κάθισε

καθόλου μη σε νοιάζει

γιατί σε σένα δάσκαλε

το έπαθλο ταιριάζει.

Κι’ έμειν΄ ο Δάσκαλος εκεί

με τον Θεό παρέα

υπηρετώντας Τον πιστά

στα έργα Του τα ωραία.

(*) Σημείωσις Συντάξεως «Αγίου Κοσμά»:

(Η λέξη ΔΙΚΗΑ (=Δίκαια) δεν είναι γραμμένη λάθος εκ παραδρομής,
αλλά είναι μία άλλη παλαιά γραφή της λέξεως, στην Δημοτική.
Έτσι το έγραψε ο αείμνηστος Δάσκαλος Γιάννης Καλαϊτζίδης
και εμείς σεβόμενοι την μνήμη του, το αφήσαμε ως έχει).

Κάλεσε ὁ Θεός μιά μέρα

ὅλους τούς ἄρχοντας τῆς γῆς.

- Ἐλᾶτε ΄δῶ γιά νά σᾶς κρίνω

καί τό βραβεῖο νά σᾶς δίνω

γιά κάθε πράξη ἀρετῆς.

- Μαζεύτηκαν γύρω ἀπ΄ τόν Θρόνο

κι’ ἀπολογιῶταν στό Θεό.

Οἱ Βασιληᾶδες μέ τό θρόνο.

Οἱ Στρατηγοί μέ τά σπαθιά.

Οἱ Δικαστᾶδες μέ τό Νόμο,

κι’ οἱ Ὑπουργοί μέ τά χαρτιά.

- Πῆγε κι’ ὁ γέρο Δάσκαλος

κάτασπρος ἀπ΄τό χρόνο

μέ μόνο σύντροφό του ἁπλό

τό παιδικό καί τ΄ἄδολο

χαμόγελό του μόνο.

- Ἐσύ τί ἔκαμες; -Ρωτᾶ ὁ Θεός,

τό Βασιληᾶ ἀπ’ τό θρόνο.

- Ἐγώ τόν κόσμο κυβερνῶ

νά ζῆ μέ δίχως πόνο.

- Κι’ ἐσύ; -Ρωτᾶ τό Στρατηγό

τί ἔχεις κάνει ὡς τώρα;

- Στόν πόλεμο τραβῶ μπροστά

στόν σίφουνα, στήν μπόρα,

καί ‘λευθεριά χαρίζω γώ

στή σκλαβωμένη Χώρα.

- Κι’ ἐκεῖνος κάτω πού κρατεῖ

βιβλία μέσ’ τά χέρια;

-Ρωτάει γιά τό δικαστή

πού κράταγε τεφτέρια.

- Ἐγώ δικάζω τούς κακούς

καί τή δικαιοσύνη

μοιράζω σ’ ὅλους τίμια

γιά νἄχουμε γαλήνη.

- Ὡραῖα!.. κι’ ὁ κύριος Ὑπουργός;

- Τήν τάξη ἐγώ φροντίζω

κι’ ἄλλα πολλά ζητήματα

κι’ ἀνάγκες κανονίζω.

- Καί βλέποντας τό γέροντα

μέ τ’ ἀγαθό τό βλέμμα

ρωτᾶ ὁ Θεός:

- Ποιά πράξη σου

θ’ ἀκούσω κι’ ἀπό σένα;

- Θέ μου θά πῶ τήν πράξη μου

ὑπόλογο ἀφοῦ μ’ Ἔχεις.

Δ ά σ κ α λ ο ς ἤμουνα σ’ αὐτούς

πού τώρα ΄μπρός Σου βλέπεις.

- Δάσκαλος;!... καί δέν κάθεσαι

στήν πιό μεγάλη θέση;

Ἔλα κοντά μου κάθισε

καθόλου μή σέ νοιάζει

γιατί σέ σένα Δάσκαλε

τό ἔπαθλο ταιριάζει.

Κι’ ἔμειν’ ὁ Δάσκαλος ἐκεῖ

μέ τόν Θεό παρέα

ὑπηρετώντας Τον πιστά

στά ἔργα Του τά ὡραῖα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ

(Δάσκαλος- Ἐπιθεωρητής)

Επιστροφή στην αρχή ↑